Verhaal

tekenen met gevoel © 2015

Nieuws

In verband met gezondheidklachten is het atelier tijdelijk gesloten.

Kadootje nodig? Geef eens een tegoedbon voor een tekenworkshop.

Gezellig schilderen met het hele gezin en samen een schilderij maken. Kom eens een familieworkshop doen, leuk als kado voor vader of moeder.

Het jongetje

Er was eens een klein jongetje dat naar school ging.

Het was maar een heel klein jongetje.

En het was een hele grote school.

Maar toen het jongetje ontdekte dat hij van buiten direct door een deur naar zijn klas kon lopen, voelde hij zich gerustgesteld

en leek de school helemaal zo groot niet meer.

Op een ochtend

toen het jongetje al een tijdje op school was, zei de juf tegen hem:

"Vandaag gaan we een tekening maken."

Fijn, dacht het jongetje.

Hij hield van tekenen.

Hij kon van alles tekenen:

leeuwen en tijgers,

kippen en koeien,

treinen en boten.

Dus hij pakte zijn kleurpotloden en begon te tekenen.

Maar de juf zei:

"Wacht even! Nog niet beginnen!"

En ze wachte tot iedereen klaar was.

"Nu," zei de juf, "gaan we bloemen tekenen."

Fijn, dacht het jongetje.

Hij tekende graag bloemen, en hij begon prachtige bloemen te tekenen

met roze, oranje en blauwe kleurpotloden.

Het jongetje bekeek de bloem van de juf

en keek toen naar zijn eigen bloem.

Hij vond zijn eigen bloem mooier dan die van de juf

maar dat zei hij niet.

Hij draaide alleen zijn blaadje om en maakte een bloem zoals die van de juf.

Rood met een groene stengel.

Maar de juf zei:

"Wacht, ik zal laten zien hoe het moet."

En ze tekende een bloem op het bord.

Een rode bloem met een groene stengel.

"Zo,"zei ze, "nu mogen jullie beginnen."

Op een andere dag,

toen het jongetje de buitendeur helemaal alleen had opengedaan,

zei de juf:

"Vandaag gaan we kleien."

Fijn, dacht het jongetje.

Hij hield van kleien.

Hij kon van klei allerlei dingen maken:

slangen en sneeuwpoppen,

olifanten en muizen,

auto's en vrachtwagens.

Dus hij begon zijn homp klei te kneden en te vervormen.

Maar de juf zei:

"Wacht even! Nog niet beginnen!"

En ze wachte tot iedereen klaar was.

"Nu,"zei de juf, "gaan we een schaal maken."

Fijn, dacht het jongetje.

Hij maakte graag schalen.

En hij begon er een paar te maken, in allerlei vormen en maten.

Maar de juf zei:

"Wacht! Ik zal laten zien hoe het moet."

En ze liet de kinderen zien hoe je een grote, diepe schaal maakte.

"Zo,"zei ze, "nu mogen jullie beginnen."

Het jongetje keek naar de schaal van de juf

en keek toen naar zijn eigen schalen.

Hij vond zijn eigen schalen mooier dan die van de juf

maar dat zei hij niet.

Hij balde alleen de klei weer samen en maakte een schaal zoals die van de juf.

Een diepe schaal.

Zo duurde het niet lang voordat het jongetje leerde wachten

en te kijken

en de dingen precies zo te doen als de juf.

En al heel gauw

maakte hij geen dingen meer uit zichzelf.

Maar toen verhuisde het jongetje

met zijn ouders naar een andere stad.

En het jongetje moest naar een andere school.

Deze school was zelfs nog groter dan zijn oude school,

en er was geen deur van buitenaf meteen de klas in.

Hij moest een hoge trap op en een lange gang door

om in zijn klaslokaal te komen.

En de allereerste dag dat hij er was, zei de juf:

"Vandaag gaan we een tekening maken."

Fijn, dacht het jongetje.

En hij wachte tot de juf hem liet zien wat hij moest doen.

Maar de juf zei niets.

Ze liep alleen de klas door.

Toen ze bij het jongetje kwam

vroeg ze: "Wil jij geen tekening maken?"

"Jawel," zei het jongetje, "maar wat moeten we dan tekenen?"

"Dat weet ik niet. Ik wacht tot jij wat doet," zei de juf.

"Hoe moet ik het dan doen?" vroeg het jongetje.

"Nou precies zoals je het wilt," zei de juf.

"En de kleur maakt ook niet uit?" vroeg het jongetje.

"Elke kleur is goed," zei de juf.

"Als iedereen dezelfde tekening maakte,

en dezelfde kleuren gebruikte,

hoe zou ik dan moeten weten wie wat gemaakt had?"

"Dat weet ik niet," zei het jongetje.

En hij begon roze, oranje en blauwe bloemen te tekenen.

Hij vond het leuk op zijn nieuwe school,

ookal was er geen buitendeur direct naar zijn klas.

Helen E. Buckley

Contact met tekenenmetgevoel.nl:

ilona@tekenenmetgevoel.nl

KvK nummer: 57262691